پربازدیدترین ها

جدیدترین نوشته ها

تاریخچه امامزاده سید سلیمان

  • پنج شنبه, 21 آبان 1394 | کد خبر : 230
  • نوشته شده توسط 
  • اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم

تاریخچه امامزاده سید سلیمان

چشمه ساری جوشید وخیر کثیر در دلهای عاشقان به آل رسول جلوه گر شد و تو اینک در ادامه سیر معنوی ات به دنبال عطر گل یاس به روستای سید سلیمان میرسی اینجا مدفن یکی از اولیای الهی است می آیی تا اشک چشمت شاهدی باشد برای رخصت حضور در این حاجت خانه و با چشمانت به تماشای وصال دوست نایل شوی آری امامزاده سید سلیمان یکی از آن نسل پاکان است که این سرزمین را صفایی دیگر داده است .

مزار دلربایش پناهگاهایی است برای دلسپردگان به او و اشارتی است برای اهل معنا که به نزد او عقده می گشایند و با توسل به او دریچه ای به سوی انوار آن پاکان علیهم السلام باز نموده و زمزمه رستگاری سر می دهند هر زایری که به آستان بوسی او مشرف می شود از عنایت آل مصطفی بی بهره نخواهد ماند و تو می توانی از این تربت پاک دری به سوی بهشت رضوان بگشایی و همچون دردمندان برای تسکین دردهایت به گرد او حلقه عشق بزنی بی شک در سلسه خوبان در جوار تربتش قلبت با نوازش اوسبز و بهاری شده است و تو را به معانی و اسرار اهل ایمان نزدیک کرده است و اینک این خلوت دلت و این مزار نورتا چه قبول افتد

اجازه میخواهم با تو که رفیق راه خوبانی قدری از حضور امامزاده گان در این خطه از سرزمین اسلامی مان سخن بگویم

استان هرمزگان به دلیل نزدیکی به جزیره العرب وکشورهای حوزه خلیج فارس مکان مناسبی بود تا سادات وعلویان از آن طریق راهی این استان شوند امامزادگان استان هرمزگان از چند دالان ورودی راهی این استان شده اند

۱- از منطقه خوزستان به بوشهر و از منطقه فارس و لارستان به هرمزگان آمده اند که عمدتا از فرزندان ونسل شاه سیف اله قتال هستند .

۲- از مسیر فارس ، کرمان به هرمزگان که اغلب از نسل محمد الحایری فرزند ابراهیم مجاب می باشند

۳- سادات وعلویانی که از طریق مرز آبی از کشورهای حوزه خلیج فارس به استان هرمزگان رسیده اند . که از نسل ابوالطیب اند و از طریق عمرو اطرف فرزند امام علی ع به آن حضرت می رسندابوالحسن عمری نسابه د راین باره می نویسند : فرزندان جعفر بن محمدابله که در جزیره قشم می زیست فرزندان او به خاطر ترس ازعمال خلیفه عباسی ، در دیگر شهرهای اسلامی متفرق ومخفی شدند از این رو اسحاق ویعقوب فرزندان جعفر به قم ومحمد وهاشم به ری رفتند سپس به کرمان منتقل شدند

آنچه از طریق اطلاعات سینه به سینه نسلها درخصوص امامزاده سید سلیمان به ما رسیده حاکی از آن است که وی ممکن است از مسیر سیستان و بلوچستان به جنوب ایران آمده و یا اینکه از طریق حوزه کشورهای خلیج فارس راهی میناب و هرمزقدیم شده اند که در آن زمان در نزدیکی شهر میناب واقع و به صورت شهر بندری بوده که پس از ویرانی آن شهر اهالی آن به سوی جزیره هرمز فعلی کوچ کرده اند

. تاریخ میناب با تاریخ شهر هرمز باستانی در آمیخته است. در حال حاضر خرابه های این شهر در نزدیکی شهر میناب قرار دارد و در واقع این شهر جای آن را گرفته است. در سال سیصد و بیست و شش قبل از میلاد، اسکندر مقدونی دریاسالار خود- نئارخوس (نئارک) - را از طریق مصب سند رهسپار خلیج فارس کرد. وی پس از عبور از سواحل مکران به دهانه رودخانه «آدمیس» در نزدیکی شهر هرمز رسید و مورد استقبال اهالی شهر قرار گرفت و چندین روز در این شهر اقامت کرد.

عده ای از مورخان، بنیانگذاری شهر هرمز کهنه را به اردشیر بابکان ساسانی منسوب می دانند؛ در صورتی که چندین قرن پیش از آن سپاه اسکندر در این شهر اقامت داشته است.

در سال هزارو سیصد میلادی، جمعی از سواران مغول (نوادگان امیر تیمور گورکانی) به این شهر حمله کردند و خرابی بسیار به بارآوردند. در نتیجه امیر هرمز همراه با مردم شهر، بندر هرمز را ترک کرده و به جزیره هرمز کنونی مهاجرت نمودند و بدین ترتیب حکومت خشکی هرمز به جزیره جرون منتقل شد.

بنا به آنچه که از اطلاعات وتحقیقات کتابخانه ای بدست آمده حضور این امامزاده جلیل القدر د رمنطقه بحر هرمز موید همان اطلاعات سینه به سینه از زندگی و حضور ایشان دراطراف دریای هرمز وخلیج فارس است که در کتب تاریخی بدان تصریح شده و مرگ آن بزرگوار را نیز در همین منطقه گزارش داده اند

حاج علی ذاکری از معتمدین و معمرین روستا در این خصوص چنین می گوید :

طبق نقلهای سینه به سینه آمده است که امامزاده سیدسلیمان(ع) از طرف سیستان به روستای قدیمی بنام زنگور شاه یکی از روستاهای میناب میرسد و در آنجا سکونت می کند همراهان او یک غلام وکنیز و فرزندش سید عمیر بوده اند واین در زمانی بوده که هرمز دارای حکومت وحاکم آن بی بی گل هرمزی بوده است ظاهرا امامزاده سید سلیمان (ع) سفری هم به هرمز(هرمز کهنه در میناب) داشته اند وخود را بحکومت معرفی می نمایند که از علویان و سادات می باشند افراد حکومتی از ایشان معجزه ای می خواهند که با اعجاز وی نخل در غیر فصلش ثمر می دهد و دیگر اینکه بی بی گل حاکم هرمز فرشی روی آب می اندازد خود به همراه کنیز وغلامش در دریاحرکت می کنند و برمیگردند وبعد از ان به سیادت امامزاده سید سلیمان (ع) ایمان آورده وایشان را احترام بسیار میگذارند وتمام مایحتاج زندگی را به محل سکونت امامزاده در زنگور شاه حمل میکنند وبطوری که می گویند اول بارگاه امامزاده توسط بی بی گل هرمز احداث شده است

و همو می گوید :

در خصوص رحلت ایشان روایت شده است که ایشان قبل از وفات به فرزندش سید عمیر ( مرقد مطهر سید عمیر در روستای برنطین رودان است ) وغلام وکنیزش وصیت می کنند که وقتی از دنیا رفتم جنازه مرا حمل کنید در فلان جا تغسیل وتکفین نمایید وبعد جنازه را برشتر بگذارید هر جاکه شتر خوابیدسه مرتبه براو نهیب بزنید اگر حرکت نکرد ان جا را حفر نموده و مرا در آنجا دفن نمایید

بعد از وفات امامزاده به وصیت ایشان عمل نمودندو هم اکنون در روستای شمیل قدمگاهی وجود دارد که معروف به غسال خانه سید سلیمان (ع) است که پس از غسل وتکفین جنازه را بر شتری حمل نموده و به همین محلیکه بارگاه وی می باشد رسیدند و ظاهرا آنجا محلی بوده که کاروانیان برای رفع خستگی اقامت میکردند اما شتر بعد از سه مرتبه نهیب زدن بلندنمی شود طبق وصیت وسفارش آن بزرگوار امامزاده رادر همین مکان فعلی دفن می کنندو فرزند ارجمندش همراهان را مرخص می کنند و غلام وکنیزش در کنار قبر اقا میمانند و در انجا سایبانی بر روی قبر درست میکنند و برای خودشان نیز در نزدیکی همان محل سایبانی برای اسایش خود تهیه می کنند و فرزند ایشان سید عمیر از آنجا به مکان دیگری می روند

در باره تاریخ روستای زیارت سید سلیمان(ع) که نقل به نقل وسینه به سینه از آن سخن به میان رفته است چنین آمده است :

در گذشته این منطقه ونقطه ای که هم اکنون آن را زیارت امامزاده سید سلیمان (ع) می نامند قبلا بیابانی بوده است معروف به جنگ جنگان یعنی دارای درختهای چند بوته با هم که مال چران بوده است واصولاسکنه ای نداشته و در آن زمان روستایی در نزدیکی این دشت قرار داشته است که پور قلعه قاضی نام داشت که مردمی کشاورز ودامدار داشته است بعدها بلوچ های لاشاری به این روستا حمله می کنند وسکنه آن فراری می شوند و آنها روستا را آتش می زنند مجددا مردم به هوای مرقد مطهر و موقعیت منطقه مردم خداپرست و عاشق اهلبیت ع برای برآورده شدن حوائج شرعی وشفای بیماران خود به ان مکان مقدس می ایند و معروف است که چشمه ای نیز در آنجا بوده است مدتی به همین منوال میگذرد ان غلام وکنیز خدمت امامزاده عرضه می دارند که سرپرستی برای آنها قرار دهد که بعدازمدتی اقایی به نام سیدحسن شاه میاید قبر مطهر به او واگذار و خود خادم امامزاده می شوند کم کم مردم از اطراف می ایند وآنجاساکن می شوند وصحرای جنگ جنگان به محل کشاورزی و سبزی کاری تبدیل می شود بعداز مدتی فردی به نام سیدجعفر ازمشهد می اید وبه تقاضای سید حسن شاه خانواده را به انجا می آورد و ساکن می شود ظاهرا سادات ساکن روستای زیارت سید سلیمان ع از نسل آن دو سیدمی باشند

شواهد و آثار قدمت امامزاده

قبرستان قدیمی اطراف حرم امامزاده سید سلیمان رض وتابوت قدیمی که د رحال حاضر موجود می باشد طبق شواهد موجود در کتیبه های ان به ۸ قرن پیش می رسدکه این خود در قدمت زمانی امامزده جای هیچ گونه تردیدی بر جای نمی گذارد شخصیت والای امامزاده چنان در لهای عام وخاص منطقه قرار می گیرد که روستای جنگ جنگان را به فراموشی سپرده و همه آن را به نام مبارک ا مامزاده سید سلیمان یا روستای زیارت می شناسند و نام قدیمی آن کاملا منسوخ می گردد . قبرستان کهنه و قدیمی اطراف امامزاده نشانی دیگر از قدمت امامزاده می باشد

دعای عرفه امامزاده سید سلیمان که عاشقان را از نقاط دور و نزدیک به سوی خود جلب می کند وزمزمه عارفانه در جوار تربتش سر میدهند شور وشوقی مضاعف را در دلهای مشتاقان به آل رسول (ص) ایجادمیکند انجا همه مردمش خودرا خادم امامزاده سید سلیمان می دانند وبه این خدمتکار افتخارمی کنند چرا که خدمت به آل علی (ع) بزرگترین فخر آدمی  است

وقتی پای صحبت پیر وجوان این روستا می نشینی و از انان میخواهی که از امامزاده سخن بگویند گویامی بینی تازه عقده و سفره دلشان باز می شود وبا ولع وافتخار از امامزاده سخن می گویند ازکراماتش می گویند از اطلاعات سینه به سینه نیاکان خود که درباره امامزاده گفته اند سخن می رانند واین اطلاعات که برلوح دلهای مشتاقان حک شده را به نسلهای بعد منتقل می کنند غافل از اینکه درکنار الواح دلهای مشتاقان به امامزاده صفیحات تاریخ نیز نام او را مزین نموده وا ز او به عنوان شخصیتی جلیل القدر یاد میکنند.

و آنگاه که تاریخ پرده را از روی این شخصیت جلیل القدر کنار می زند ونسل اورابه زیور عبادت کندگان سید الساجدین امام زین العابدین ع مبرهن می کند و با تصریح به دفن او د رکنار بحر هرمز وسواحل دریای نیلگون خلج فارس همه شک وشبهه ها را کنار زده و زواید اطلاعات را که در گذرزمان با حقایق باقیمانده مخلوط شده بود کنار زده و حقیقت آفتابی می شود شوقی دو چندان رابرای شناخت امامزاده ایجاد میکند و دیگر در قالب اما واگرها پنهان نمی ماند امامزاده سید سلیمان که از مروجان فرهنگ اهلبیت عصمت و طهارت در این وادی وسرزمین بوده عمر خود رامصروف ترویج و نشر فرهنگ اهل بیت ع می کند وبذر تشیع ومحبت اهل بیت (ع) را در دلهای مردم این سرزمین کاشته ونسل به نسل منتقل وبه نسل فعلی ما میرساند .

از میان اوصافی که برای آن بزرگوار در منابع تاریخی ذکر شده دو کلمه جلوه نمایی می کند و از آن بعنوان کلید شخصیت او می توان نام برد ……(ادامه دارد)

نویسنده : محمد عبادی عضو هیات علمی دانشگاه هرمزگان

به اشتراک بگذارید

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
بازدید 469 بار
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در متفرقه
محتوای بیشتر در این بخش: « تاریخچه امامزاده سید سلیمان

دیدگاه ها و اظهار نظرات

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید

به ما بپیوندید

نوشته های قدیمی تر

کتاب های منتشر شده

Style Setting

Fonts

Layouts

Direction

Template Widths

px  %

px  %